کتاب عذاب روح

اثر ژان پل سارتر از انتشارات جامی - مترجم: علی امین نیا-اگزیستانسیالیسم

June 1940 was the summer of defeat for the French soldiers, deserted by their officers, utterly demoralized, awaiting the Armistice. Day by day, hour by hour, Iron in the Soul unfolds what men thought and felt and did as France fell. Men who shrugged, men who ran, men who fought and tragic men like Mathieu, who had dedicated his life to finding personal freedom, now overwhelmed by remorse and bitterness, who must learn to kill. Iron in the Soul, the third volume of Sartres Roads to Freedom Trilogy, is a harrowing depiction of war and what it means to lose.


خرید کتاب عذاب روح
جستجوی کتاب عذاب روح در گودریدز

معرفی کتاب عذاب روح از نگاه کاربران
Ù ... ØÙÙÙÙÙ \"Ù\" Ø ©!

مشاهده لینک اصلی
جزییات نهایی در جاده @ Freights @ trilogy.

مشاهده لینک اصلی
جلد سوم سه گانه جاده ها و سارتر بار دیگر تغییر می کند. سن عقل در مورد راه هایی بود که شخصیت های کلیدی آن با یک دیگر ارتباط برقرار می کردند تا یک اثر مانند گروهی از مخلوط، گروه تصادفی از افراد که در یک پیچ و خم زیبا در روز تابستان داغ از دست داده بودند، ایجاد شود. به دنبال راه حقیقی هستند که در بسیاری از آنها شلیک می کنند و تنها با خوشه هایی از روحهای گمشده به هم می پیوندند، تنها با این واقعیت که چندین چهره جدید و کمتر از قدیم وجود دارد که تفاوت را نشان می دهد. اما آزادی شرایط زندگی است که همه در آن فرو می ریزند: اگر برای یک بار از دست رفته، آن را انجام ندهید یا دوباره پیدا کنید. مشکل این است که راه های بسیاری برای استفاده از این آزادی وجود دارد و بسیاری از آنها منجر به بیگانگی و بدبختی می شود. بازنگری پس زمینه زندگی این افراد را به جلو هدایت می کند، با این معنا که هیچ چیز غیر از این واقعیت است که جهان منتظر رفتن به جنگ است. افراد در سراسر منظره حرکت می کنند که تعاملات آنها با یکدیگر به مراتب کمتر قابل توجه است. آنچه که آنها برای خود انجام می دهند بسیار کم است، زیرا این مسأله بزرگتر از جنگ است که سرنوشت آنها را تعیین می کند. در آهن در روح، بازیگران به حداقل لختی کاهش می یابند. فقط متیو و برونت واقعا، گرچه گومز، سارا، دانیل، ایویچ و همکاران و به طور خلاصه بازبینی شد، اما پس از آنکه عملیات اصلی به ارتش فرانسه در شمال منتهی شد، پس از آنکه جنگی انجام نگرفت، شکست خورد، شکست خورد. ماتیو با سربازان دیگر بی سر و صدا سرگردان است، اگر سرنوشت هنوز اعلام شده است و بحث در مورد اینکه آیا آنها را در میان گناهانی که موفق به نجات فرانسه نبودند، شمرده می شود. او از مردانی است که با تحصیلات و کلاس از آنها جدا شده است. او معتقد است که آنها مست و سرسختانه با جنس سقوط می کنند و خیانت های آنها حتی زمانی که زمینه فعالیت آنها بسیار محدود است سقوط می کند. برای هیچ دلیلی بهتر از این که به نظر می رسد که او را در اختیار بگیرد، فرصتی برای انجام یک اقدام، زندگی او است که ممکن است داشته باشد ملموسی و عواقب بشری او به گروهی از سربازانی که در عمل بوده اند و توسط افسران آنها دستور داده شده است که مقاومت در برابر پیشبرد ارتش آلمان را به روستای ناچیز تبدیل کنند. او با این گروه از مردان نشسته است، که برای اولین بار در هر رمان، به نظر می رسد اقدامات مشخصی را در آگاهی از نتایج آنها مشخص می کند، حتی این تنها قطعیت مرگ آنهاست، و پیشنهاد می شود که چیزی شبیه همدمی است که جعل شده است و بورژوایی بخشی از جمعی است. برای چند دقیقه آنها پیشروی آلمانی ها را تسریع می کنند و ماتیو هیجان می بیند که گلوله هایی را که از سلاح های خود استفاده می کنند را به گوشت یک سرباز جدا شده و سرکش تبدیل کند. در نهایت، یک عمل او انجام شده است که پیامدهای مستقیم و غیر مستقیم دارد. اما این پایان است. برج ای که در آن است ضربه مستقیم است و جاده اش به پایان می رسد. سوئیچ به موقعیت Brunet یک صندوق طولانی برای سه گانه است. با 20،000 سرباز دیگر شکست خورده، کمونیست به آنچه به نظر می رسد یک املاک صنعتی است که در انتظار سرنوشت خود است. آنها هیچ چیز درباره شرایط تسلیم فرانسه نمی دانند. آیا آنها بسیج شدند و مجاز به بازگشت به خانه هایشان شدند، در همه نقاط فرانسه پراکنده شده یا به عنوان کارگران مجبور به آلمان به سر می برند؟ Brunet همکارانش را مشاهده می کند و می کوشد بین مردان حزب - یعنی پرولتاریایی هایی که کمونیسم و ​​مأموریت آنها در زندگی را پذیرفته اند را ببیند. آنها به نظر می رسند که چیزهای ضعیف او \"خراب و فاسد شده است\"، احتمال دارد که هر گونه سرنوشتی را که به آنها می رسد، بپذیرد. روزهای گرسنگی است، و بسیاری از آنها نزدیک به مرگ هستند، قبل از اینکه مواد غذایی به اردوگاه زندان برسند. Brunet یک گروه کوچک را در اطراف او جمع می کند، که در میان آنها Schneider است، که به نظر می رسد در مورد حزب بسیار معروف است اما هرگز عضو آن نبوده است. او کارگر است، اما از هوشش ناتوان است. او نقش را به عنوان اعتماد به نفس Brunet می پذیرد، اما مقاومت در برابر ایدئولوژی است که به نظر می رسد کمونیسم ناشی از فرایندهای ناشی از تاریخ است. چشم انداز پیش رو برای فرانسه و کارگرانش جهنم از نقطه نظر اشنایدر است و فریب دادن مردانی که خود را عاملان تاریخ می دانند بدتر خواهد شد. اما هنوز او در گروه کوچکی از Brunet باقی مانده است، در حال اجرای دستورات به عنوان پیام رسان و ارائه چیزی، هر چیز، به عنوان یک دوره عمل است که می تواند توسط مردان که زندگی خود را با گرسنگی و جهل در مورد آنچه که در فروشگاه قرار دارد گرفته شده صفحات نهایی رمان به سفر قطار مبدل می شوند و سربازان شکست خورده بیشتر از اردوگاه خود به جایی می روند - یا عمیق تر به فرانسه و یا از طریق مرز به آلمان. یک مسافر راه آهن در میان آنها توضیح می دهد که سه مجموعه ای از نقاط در این مسیر وجود دارد که می توان آنها را تغییر داد یا آنها را به جنوب به فرانسه یا به آلمان فرستاد. به نظر میرسد که شکایت سارتر از این است که آزادی یک شرایط غیرقابل اجتناب از زندگی است و به نظر نرسد. اما نقطه بزرگتر آن است که حتی در اینجا ...

مشاهده لینک اصلی
نه به عنوان کتاب دوم سری، The Reprieve، اما هنوز هم ارزشمند است. برای اکثر این کتاب این کتاب فقط به شخصیت های رمان اول «عصر عقاب» می رسد و مسیر شما را برای مدت زمان جنگ جهانی دوم نشان می دهد. این به تنهایی عالی است، زیرا فقط یک شخصیت احساسات خود را با نتیجه گیری یا بستن داستان خود، که یکی از موضوعات اصلی سریال برای این سریال است، به نمایش می گذارد: جنگ بسیار ناسازگار است. اگر واقعا میخواهید بعضی از کاراکترهایی که در رمان دوم جدید بودند را دنبال کنید، پس خیلی بد است. فکر می کنید، شخصیت ها این را نشان می دهند که مردم فرانسه در طول جنگ تجربه خوبی دارند. در حقیقت، آدم معتقد است که آنها نمایانگر خوبی از آنچه که در طول جنگ در همه اروپایی ها تجربه کرده اند، و به میزان کم آمریکایی ها و آفریقایی ها و آسیایی ها نیز به نمایش می گذارند. سبک این کتاب بسیار شبیه به نخستین و به مراتب کمتر است دلسرد شدن از دوم. من فکر می کنم عنوان رمان دوم، The Reprieve، بسیار مناسب است. این کتاب زمانی که پاریس دستگیر شد، شروع به کار می کند. تا حدودی ناامید کننده این است که رمان به دو قسمت تقسیم شده است. قسمت اول عمدتا متیو، که اکنون یک سرباز است، و تمامی کاراکترهای مرتبط با او از اولین رمان است. قسمت دوم منحصرا به دنبال Brunet، یکی از شخصیت های متصل به Mathieu از رمان اول، اما به وضوح یک شخص ثالث از همان آغاز. ما از اواسط دوران عصر عقلی از شنیده شدن یا شنیدن Brunet شنیده ایم و حتی پس از آن فقط برای حدود ده صفحه به نمایش گذاشته شدیم. به طور ناگهانی برای تمام نیمه دوم رمان به سمت او حرکت می کند و از طریق پایان به پایان می رسد، که همچنین پایان سری سه بخش است، به نظر می رسد مثل یک رها کردن. من فکر می کنم بیشتر خوانندگان، مانند خودم، هرچند از آن بر می آیند. این تغییر به این دلیل اتفاق می افتد که Brunet به یک زندانی جنگی تبدیل می شود، عنصری است که بدون سارتر امکان پذیر نبود. با Brunet، خواننده باید احساس کند که تجربه جنگ جهانی دوم کامل است. به نظر می رسد که Brunet یک رهبر کمونیستی است، اما من فکر می کنم که شخصیت های دیگر زندانی او را به خوبی تعریف می کنند. من فکر می کنم که پایان رمان / سری واقعا جذب می شود. باز هم من این رمان را به شدت توصیه میکنم، اما تقریبا مشابه رمان دوم نیستم. اگر قصد دارید یک کتاب را از سری Sartres Road به Freedom بخوانید، دوم را بخوانید.

مشاهده لینک اصلی
این سومین بخش سه گانه جاده به آزادی، به دنبال داستان هایی از شخصیت های دو رمان اول، \"عصر عقاب\" و \"بازپس گیری: متیو\"، \"سارتر\"، تلاش برای آزادی، تلاش برای عمدا، با هم بودن آخرین اسکادران مقاومت در برابر حمله نازی ها، که منجر به مرگ احتمالی او می شود؛ اودت، در عشق با متیو، اما با برادر زاده اش ازدواج کرد، که خواستار اینکه او همسر کوچک و کامل باشد تا او را مانند یک مرد احساس کند و از فرار پاریس به عنوان آلمانی ها حمله کند؛ دانیل، با استفاده از خروج و افراد آواره برای برداشتن مردان؛ لولا و بوریس در حال انجام همانطور که همیشه انجام دادند. من نمی دانم چقدر درباره ی JPS به عنوان یک سبک مطرح شده است. قسمت اول رمان بسیار واقع گرایی راوی روایت شناخته شده است، اما زمانی که ما به بخش دوم حرکت می کنیم، آن را با یک شخصیت جدید، Brunet روایت می کنیم و هیچ پاراگراف ای وجود ندارد: یک داستان طولانی 120 صفحه ای از زندانیان جنگی که توسط آلمانی ها به عنوان تسلیم فرانسه. این انتخاب سبکانه، تصور می کند که همه چیز به سرعت در حال وقوع است، رویدادها به طور مستقیم بعد از یکدیگر اتفاق می افتند، همه چیز به مرور و بدون وقفه ادامه می یابد، هیچ وقت متوقف نمی شود و فکر می کنم شخصیت ها قربانی شرایط هستند. رمان دوم در سه گانه به طور کامل در جریان آگاهی نوشته شده است، که از یک شخصیت به بعد جریان می یابد. سبک سارتر به نظر میرسد نیمه راه بین رمان سنتی ویکتوریا و اشکال جدید قرن بیستم میلادی است. سارتر اخیرا سیاسی شده از اردوگاه زندانی جنگی به عنوان یک میکروکوم جامعه جامعه سرمایهداری استفاده میکند. آلمانی ها طبقه یازده طبقه هستند: از راه دور، غذا یا رفتارهای (بازدید از بستگان) را از نظر آنها مناسب می دانند و امید می گیرند، به جای اینکه مجریان زندانیان در فرانسه به عنوان وعده داده شوند، آنها را به اردوگاه های کار اجباری می برند در آلمان. کمونیست Brunet که تلاش می کند در داخل اردوگاه سازماندهی کند تا سربازان را از تجاوز و شورش علیه اسیران خود محروم سازد، نمی تواند هیچ رفقایی پیدا کند: او زندانیان خود را به عنوان راهپیمایی در زندگی می بیند، صحبت در مورد غذا و جنس و سرگرم کننده است از انقلاب، فکر می کرد که آلمانی ها \"پس از همه\" چنین بدی نیستند. همیشه جالب است که یک کتاب در مورد جنگ از نقطه نظر دیگر کشور بخوانید. من به اندازه کافی از دیدگاه انگلیسی برخورد کردم و مطمئنا آمریکایی ها بودند.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب عذاب روح


 کتاب مرگ
 کتاب خیره به خورشید نگریستن
 کتاب شاهدی بر زندگی من
 کتاب ادبیات چیست
 کتاب ماندارن ها
 کتاب سه داستان